คำสอน..ของแม่เสียงที่เคยเอ่ยฟัง ยังคงอยู่เฝ้าอุ้มชู เลี้ยงดู มิรู้หน่ายคอยฟูมฟัก ด้วยรัก ลูกมากมาย มิท้อใจ ขอให้ ลูกได้ดีความฉลาด แม่อาจ วาดไม่ได้ลูกต้องใช้ หัวใจ ไล้แต้มสีประสบการณ์ ก้าวผ่าน เนิ่นนานมีกลวิธี แห่งชีวี ที่มีมาแม่อยากให้ ใจลูก คิดถูกต้องจงไตร่ตรอง พิศมอง ผองปัญหาทางสายกลาง ทิศทาง สร้างปัญญารักศรัทธา ค่าความดี ที่เจ้าทำเมื่อลูกเห็น ใครลำเค็ญ อย่าเข่นข้องเข้าทำนอง กองไม้ล้ม ก้มเหยียบย่ำเฝ้าคิดร้าย ต่อใคร ไม่ควรทำลูกจงจำ ถ้อยคำ แม่ย้ำเตือนจงก้าวเดิน เผชิญจิต ลองผิดถูกเมื่อคิดผูก ต้องลุก กระตุกเงื่อนด้วยตัวเรา เท่านั้น อย่าฟั่นเฟือนคิดเลอะเลือน เงื่อนตาย ได้อายตัวจงเรียนรู้ สู่ทาง อย่างอดกลั้นมิหวาดหวั่น พลันตก อกสลัว ใช้สมอง ตรองพิศ อย่าคิดกลัวดีหรือชั่ว ตัวเรา ย่อมเข้าใจลูกมีสิทธิ์ คิดฝัน ทุกวันวี่แต้มชีวี สีสัน อันสดใสแม้นไม่อาจ วาดฝัน ได้ทันใดสู้ต่อไป อย่าสิ้นไร้ ในใจตน ยามใดสุข เผื่อทุกข์ เข้าปลุกปลอบนี่คือกรอบ ครอบใจ ได้ทุกหนทางชีวิต ลิขิตวาง อย่างแยบยลบรรลุผล หลุดพ้น วังวนกรรมแม่อยากให้ ยิ้มไว้ ทั่วใบหน้า ใครว่าบ้า อย่าสน คนพูดพร่ำ ยิ้มเพื่อได้ ล้างใจ ใคร่ควรทำ ยิ้มประจำ นำชีวิต จิตเบิกบานมีสิ่งหนึ่ง พึงจำ ในคำแม่ความจริงแท้ แน่วแน่ ไม่แปรผันพูดโกหก เหมือนตก นรกพลันทุกข์อนันต์ มหันต์ภัย ดั่งไฟฟอนกำลังใจ แม่ให้ ไม่มีหมดมิเลี้ยวลด จำจด ทุกบทสอนพระคุณแม่ แท้จริง ยิ่งสาครประนมกร อ่อนแนบ แทบเท้าเอย